Winter StepOne loop 2014

Deze loop en ik hebben een haat liefde verhouding. Het is in Borne dus hoor ik mee te lopen. Echter blijven mijn resultaten hier meestal achter bij de verwachtingen. De oorzaak? Het eind van een loopseizoen met de daarmee gepaard gaande vermoeidheid? De donkerte van de dagen voor Kerst? Of het vele reizen in de periode vlak ervoor de afgelopen jaren? Wie het weet mag het zeggen. Toch doe ik ook dit jaar weer vol goede hoop mee. Tijdens het wakker worden vraag ik me af of ik toch niet beter kan blijven liggen. Maar zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar en na een korte wandeling met de honden begeef ik me letterlijk ter elfder ure richting het startgebied. Wel een beetje laat kom ik aan. Gelukkig is de rij voor de niet vooraf aangemelden veel korter dan voor wie zich wel op tijd opgaven. Leermomentje voor de organisatie misschien denk ik nog terwijl ik mijn startnummer opspeld. Heel precies want ik heb er een hekel aan wanneer dit scheef zit. Voor het eerst vindt de tijdwaarneming met een chip plaats. Dat wordt dus een nauwkeurige eindtijd. Ben zoals altijd benieuwd naar het verschil in de eindtijd die ik en de organisatie klokken. Na slechts een rondje ingelopen te hebben want je moet je energie niet voor de tijd verspillen frommel ik me halverwege alle deelnemers in het startvak. Dankzij de nauwkeurige tijdwaarneming is het nu niet meer nodig vooraan te staan om zo niet op voorhand al seconden te verliezen. Na het startschot of fluitje (geen idee meer eigenlijk wat of dat was) van start. Het eerste deel is het vooral uitkijken geblazen omdat het gras tot aan het asfalt van de parkeerplaats een modderboel is waarin je gemakkelijk zou kunnen uitglijden. Eenmaal vaste grond onder de voeten heb ik de vaart er direct redelijk in. Kilometer twee gaat in 4:37 dus vooral nu niet te hard gaan om stukgaan na 15 km te voorkomen is heel belangrijk. Na Azelo rechts achter me gelaten te hebben slaan we op de Secr. Engelbertinckstraat al snel rechtsaf over het parcours dat ik op mijn duimpje ken. Ieder heggetje en steggetje ken ik hier bijna beter dan mijn broekzak. Op de lange rechte weg richting de golfbaan loop ik achter twee vlak achter elkaar lopende groepjes die hetzelfde tempo lopen. Wanneer ik op mijn hartslagmeter kijk zie ik dat mijn hartslag al snel boven de 160 terecht is gekomen. Dat wordt opletten dus want boven de 165 betekent dat ik zal gaan verzuren met alle desastreuze gevolgen van dien… Toch voel ik me sterk. De New York marathon heeft zijn positieve sporen nagelaten en wanneer we na de eerste drinkpost rechts afslaan richting Bornerbroek heb ik inmiddels het eerste van de twee groepjes achter me gelaten. Vanaf hier gaat het een tijdlang omhoog over het viaduct over de snelweg. Voor me loopt nu op ongeveer 30 meter Gerry Visser. Deze zeer goede en ervaren langeafstandsloopster zal de rest van deze loop op mijn netvlies gekleefd blijven. Haar zeer regelmatige tempo ondersteunt mijn tempo en het lukt me om op vaste afstand haar te blijven volgen. Alleen wanneer ik water drink neem ik iets meer tijd om voldoende vocht binnen te krijgen. De opgelopen achterstand weet ik echter steeds weer in te lopen. Het gaat dus goed met me en na de 15 km voel ik dat het me deze keer zal gaan lukken om een nette tijd neer te zetten. Dat geeft weer extra vleugels en vanaf de afslag terug bij Azelo richting Borne voel ik me top. Mijn tempo blijft heel mooi constant waardoor ik 40-50 meter achter Gerry over de finish kom. Dan weet ik nog niet dat mijn tijd zelfs heel iets sneller is dan de hare omdat zij iets meer vooraan gestart is. Totaal niet kapot geniet ik van een stuk appel en thee. Om niet af te koelen trek ik wel snel mijn jas aan. Na een aantal bevriende lopers gefeliciteerd te hebben met hun prestatie zoek ik mijn fietssleuteltje om terug naar huis te fietsen. De Winter StepOne loop 2014 was een mooie editie en blij met mijn prestatie ga ik met een heel goed loopgevoel de kerstdagen in. De erwtensoep blijk ik achteraf gemist te hebben maar dat maak ik later op de dag met een lekker glas rode wijn weer goed.

Met loopgroeten,

Stefan van Leeuwen

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/ffd/60563559/files/2014/12/img_1381.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/ffd/60563559/files/2014/12/img_1382.jpg

Advertisements