Na de Eigertrail…

…duurde het toch wel een dag of 9 à 10 voordat ik weer een beetje met beide beentjes op de grond terecht kwam. Wat blijft zo’n avontuur toch langer dan je kunt voorspellen in je hoofd zitten. Als het zo’n impact heeft dan moet het wel bijzonder zijn geweest. In Italië heb ik daarna al wel wat kortere stukken gelopen en ook wat aan de core gewerkt. In de vochtige hitte van boven de 32 graden kon ik me er maar moeilijk echt toe zetten. 

Het heeft dus tot 11 dagen geduurd voordat ik weer een wat langere duurloop kon of wilde afleggen. De Tiroler hoogte verschillen leenden zich er ook niet bijzonder voor. Maar op een km of 10 van Lermoos liggen twee aan elkaar verbonden meertjes, de Heiterwangersee en de wat  grotere Plansee met een hemelsbrede lengte van 6 km. En er loopt een parcours van precies 21 km relatief vlak voor de omgeving met 310 hoogtemeters strak langs het water. 

Nadat ik de stoute schoenen aantrek vanaf de parkeerplaats bij de camping en het hotel van start gegaan. Rechts om de meren heen en via de wat hoger gelegen paden aan de overzijde weer terug naar af. Het was een graad of 22 en wat klammig maar wel redelijk loop weer. 

Via de Heiterwangersee kon ik een mooi en goed vol te houden tempo ontwikkelen over het pad dat strak langs het water liep. Door de afwisseling tussen rotsige stenen en uitstekende boomwortels was enige behendigheid op dit voor hardlopen toch redelijke technische parcours wel vereist. Veel wandelaars kwam ik niet tegen waardoor ik wel mooi kon blijven doorlopen. 


Bij een fraai steigertje even snel een paar plaatjes geschoten om daarna door te rennen naar de camping aan de uiterste andere kant van de meertjes. Daar aangekomen was ik zo ongeveer op de helft. Na een pittig klimmetje van een paar honderd meter liep het pad hoger en boven de lager gelegen asfaltweg. 

Hierdoor had ik vaak prachtig uitzicht lnks op het diepblaugroene water van het meer. Door het glooiende karakter en het tempo begon ik nu mijn benen wel enigszins te voelen. Omdat je mindset heel anders is dan tijdens de Eigertrail geef je schijnbaar ook eerder toe aan de vermoeidheid. Dus maar weer een fotomoment ingelast.


Uiteindelijk moest ik nog even goed zoeken om niet verkeerd te lopen. Ik was inmiddels op een wat drukker punt met meer wandelaars beland die me gelukkig hielpen om de juiste richting te vinden. Op een bruggetje kon ik nog even wat plaatjes schieten om daarna het laatste deel af te leggen.


Mijn coördinatie begon nu duidelijk minder te worden dus toen ik de startplaats in het oog kreeg was dat een mooi richtpunt voor de laatste kilometers. Anka stond me op te wachten (zij had de wandeling om het kleinste meertje gemaakt) en na dit fraaie eerste langere duurloopje reden we snel terug naar ons Pension Antonia in Lermoos voor rust aan de voeten en een lekkere verfrissende douche! 

De kop is er na de Eiger weer af zullen we maar zeggen.

Advertisements

2 thoughts on “Na de Eigertrail…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s